Loading...

Συντομες Ειδησεις

Γιώργος Σωφρόνης: Είμαι υπέρ της δημιουργίας μίας ομάδας ποδοσφαίρου

Ενημέρωση, Συνεντεύξεις
1 Οκτωβρίου 2017

Σε μια εφ΄ όλης της ύλης συνέντευξη, ο Δήμαρχος Σαρωνικού κ.Γιώργος Σωφρόνης, αναλύει στο sportcity.gr και στον Στέλιο Κανελλόπουλο την πολιτική του για τον αθλητισμό έχοντας όραμα και προτάσεις. Δίνει προτεραιότητα στα σωματεία και ξεκαθαρίζει την προτίμηση του στον μαζικό αθλητισμό από τον πρωταθλητισμό…

Κύριε Δήμαρχε: Μπορείτε να μας περιγράψετε πως έχετε οργανώσει το Δήμο στον τομέα του αθλητισμού και με ποιους στόχους;

Δήμαρχος: Θα ήθελα και εγώ από τη μεριά μου να σας ευχαριστήσω για την πρόσκληση για να μιλήσουμε για τον αθλητισμό. Ένα νευραλγικό τομέα αφού αναφέρεται στη νεολαία, στα παιδιά μας δηλαδή.

Η φιλοσοφία μας είναι να καταφέρουμε όλα τα παιδιά να ασχολούνται με τον αθλητισμό όπου εκεί παίρνουν μαθήματα συμπεριφοράς και μέσω αυτού προστατεύουν την υγεία τους.

Με τον Καλλικράτη ο Δήμος έγινε μεγάλος και τα σωματεία είναι πολλά. Το χαρακτηριστικό του Δήμου μας είναι ότι έχουμε τέσσερις ποδοσφαιρικές ομάδες σε τέσσερα γήπεδα, τρία κλειστά γυμναστήρια με αντίστοιχες δραστηριότητες και ανοικτά γήπεδα για τα υπόλοιπα αθλήματα.

Το κύτταρο του αθλητισμού είναι τα σωματεία. Τα σωματεία είναι αυτοδιοίκητα, έχουν δικά τους διοικητικά συμβούλια και δεν μπορούμε να επέμβουμε. Πρέπει να είμαστε αρωγοί και να τα στηρίξουμε.

Όραμα μου προσωπικό αν θέλετε, είναι για το ποδόσφαιρο να δημιουργηθεί μία ανδρική ομάδα και τα σωματεία ΠΑΟΚ, Κουβαράς, Σαρωνικός και Πρωτέας να γίνουν φυτώριο – εκκολαπτήρια, που θα βγάζουν αθλητές για την ανδρική ομάδα. Έτσι και τα κόστη θα μειωθούν και την ομάδα θα πλαισιώνουν αθλητές από την περιοχή μας.

Την περυσινή χρονιά είχαμε επιτυχίες όπως αυτή του γυναικείου μπάσκετ όπου ο ΓΑΣΚ ανέβηκε σε επαγγελματική κατηγορία. Η επιτυχία φυσικά μας χαροποίησε. Παρ΄ όλα αυτά ο στόχος μας δεν είναι αυτός. Μας ενδιαφέρει ο αθλητισμός όπου όλοι θα αθλούνται και όχι ο πρωταθλητισμός!

Δεν μας ενδιαφέρει δηλαδή να έρχονται αθλητές από άλλες περιοχές για να ανέβουμε κατηγορία και οι δικοί μας αθλητές να μην έχουν θέση στην ομάδα της περιοχής τους. Το ζητούμενο είναι να έχουμε δικούς μας αθλητές και αν μέσα από αυτούς προκύψουν επιτυχίες, είναι πάντα καλοδεχούμενες!

Έχετε πάρει κάποια ουσιαστική πρωτοβουλία για να προωθήσετε και γιατί όχι να υλοποιήσετε το όραμα σας; Της ενοποίησης δηλαδή των ποδοσφαιρικών σωματείων;

Δήμαρχος: Είναι αλήθεια ότι παλαιότερα τα σωματεία δεν το συζητούσαν καν! Τώρα έχουν αρχίσει να το σκέφτονται. Εγώ σε κάθε νέο διοικητικό συμβούλιο που εκλέγεται το προτείνω. Γίνονται πολλές μεταγραφές ποδοσφαιριστών από άλλες περιοχές και τα κόστη είναι υψηλά. Στα σωματεία δίνουμε από 5,000 ευρώ. Η επιχορήγηση για το ποδόσφαιρο θα ήταν τελείως διαφορετική αν δεν τη μοιράζαμε δια του 4.

Μετά από 7 έτη από την έλευση του “Καλλικράτη” δεν πρέπει να θεωρούμε ότι είμαστε 5 δημοτικές ενότητες, αλλά ότι όλος ο Δήμος μας είναι μια γειτονιά!

Θεωρείτε ότι αυτό το σύστημα οικονομικής ενίσχυσης που ακολουθεί ο Δήμος ότι είναι δίκαιο και συμβάλλει στην ανάπτυξη του αθλητισμού και με ποιο τρόπο;

Δήμαρχος: Επαναφέραμε την οικονομική ενίσχυση των σωματείων, όχι για κανένα άλλο λόγο, αλλά γιατί πολλά από αυτά πέρασαν μεγάλη κρίση και κινδύνευαν να κλείσουν. Από τη μεριά μας δεν δημιουργήσαμε τμήματα αθλητισμού που θα προκαλούσαν αντιπαλότητα και ανταγωνισμό με τα υπάρχοντα σωματεία.

Εμείς θέλουμε τα σωματεία να μη διώχνουν κανένα παιδί από τον αθλητισμό και ευτυχώς αυτό πράττουν. Δεν θέλουμε επειδή οι γονείς κάποιων παιδιών που αντιμετωπίζουν οικονομικό πρόβλημα και δεν μπορούν να πληρώσουν αυτό το ελάχιστο ποσόν που πληρώνουν στις ακαδημίες, να  μη μπορούν να αθληθούν τα ίδια τα παιδιά.

Παράλληλα ο Δήμος εκτός από την οικονομική ενίσχυση στα σωματεία, καλύπτει τα λειτουργικά κόστη των εγκαταστάσεων (ρεύμα, νερό κλπ). Με αυτό τον τρόπο τα σωματεία μπορούν και καλύπτουν πρωτίστως τις αμοιβές των προπονητών τους και δευτερεύουσες μικρές δαπάνες.

Τα σωματεία επιχορηγούνται με βάση τις δραστηριότητες και τον αριθμό παιδιών που απασχολούν.

Ο ΝΟΣ πχ. που έχει πολύ λιγότερα παιδιά, επιχορηγείται με το ποσόν των 3,000 ευρώ αντί 5,000.

Όταν πάμε στις τελετές λήξης των σωματείων βλέπουμε να έχουν συμμετοχή σε ένα άθλημα εκατοντάδες παιδιά. Υπάρχει καλύτερη απόδειξη από αυτήν, ότι το σωματείο αξίζει της επιχορήγησης;

Συνέχεια στη σελίδα 2

Σελίδες: 1 2 3

2 Responses to Γιώργος Σωφρόνης: Είμαι υπέρ της δημιουργίας μίας ομάδας ποδοσφαίρου

  1. Mary
    9 Οκτωβρίου 2017 at 8:16 ΜΜ

    «Την περυσινή χρονιά είχαμε επιτυχίες όπως αυτή του γυναικείου μπάσκετ όπου ο ΓΑΣΚ ανέβηκε σε επαγγελματική κατηγορία. Η επιτυχία φυσικά μας χαροποίησε. Παρ΄ όλα αυτά ο στόχος μας δεν είναι αυτός. Μας ενδιαφέρει ο αθλητισμός όπου όλοι θα αθλούνται και όχι ο πρωταθλητισμός!
    Δεν μας ενδιαφέρει δηλαδή να έρχονται αθλητές από άλλες περιοχές για να ανέβουμε κατηγορία και οι δικοί μας αθλητές να μην έχουν θέση στην ομάδα της περιοχής τους. Το ζητούμενο είναι να έχουμε δικούς μας αθλητές και αν μέσα από αυτούς προκύψουν επιτυχίες, είναι πάντα καλοδεχούμενες!»
    Λυπάμαι κατ΄αρχήν γιατί εισπράττω (διακρίνω) μια απαξίωση και είναι κρίμα.
    Α) Θα λέγατε το ίδιο αν δεν αναφερόσασταν στο γυναικείο αλλά στο αντρικό μπάσκετ;
    Β) «παρ’ όλα αυτά ο στόχος μας δεν είναι αυτός» ; ; ; Τι πιο τιμητικό για ένα δήμο η Ομάδα της περιοχής του να διακρίνεται σε επαγγελματική κατηγορία!! Εγώ όπως το διαβάζω όμως διακρίνω ότι κάθε άλλο από τιμή αποτέλεσε αυτό για το Δήμο!
    Γ) Καμία αναφορά στις ομάδες Νεανίδων & Κορασίδων μπάσκετ του ΑΟΛ (πάλι γυναικείο, σύμπτωση; ) οι οποίες με πραγματικά μεγάλο κόπο και προσπάθεια των αθλητριών, αλλά και των γονιών τους κατάφεραν χωρίς ουσιαστική υποστήριξη από τον Σύλλογο στον οποίο ανήκουν, να ανέβουν από την Γ’ ΕΣΚΑ στην Α’ ΕΣΚΑ μέσα σε δύο συνεχόμενες χρονιές.
    Δ) «Μας ενδιαφέρει ο αθλητισμός όπου όλοι θα αθλούνται και όχι ο πρωταθλητισμός!»: Πραγματικά δεν καταλαβαίνω γιατί ο πρωταθλητισμός εμποδίζει να αθλούνται όλοι ?!! Σε όλες τις οργανωμένες ομάδες και τους αθλητικούς συλλόγους, υπάρχουν ομάδες δύο ταχυτήτων. Όλοι είναι ευχαριστημένοι και όλοι αθλούνται! Μάλιστα στις ομάδες της «χαμηλότερης» ταχύτητας δημιουργείται και κίνητρο, όραμα, στόχος! Τι προοδεύει στη ζωή μας χωρίς όραμα και στόχο ; Μήπως είστε κατά της αριστείας;
    Ε) «Το ζητούμενο είναι να έχουμε δικούς μας αθλητές και αν μέσα από αυτούς προκύψουν επιτυχίες, είναι πάντα καλοδεχούμενες!». Το θέμα είναι ότι για να έχεις τους δικούς σου καλούς αθλητές θα πρέπει να τους καλλιεργείς το κίνητρο . Αυτή η συνθήκη είναι «win win». Δεν γίνεται να ζητάς να είναι οι δικοί σου αθλητές στις ομάδες που έχουν ανέβει κατηγορίες και από την άλλη σε μικρότερες ηλικίες να τους διώχνεις στους γύρω συλλόγους εξαιτίας του γεγονότος ότι δεν σε ενδιαφέρει ο πρωταθλητισμός… Ρίξτε μια ματιά σε συλλόγους των ευρύτερων περιοχών και θα καταλάβετε τι εννοώ. Κορίτσια πχ του μπάσκετ έχουν σκορπιστεί από το Λαύριο έως τη Γλυφάδα! Το ίδιο και τα αγόρια ! πως μετά θα δέσουν σε ομάδες του Δήμου μας; Πως θα αγωνίζονται στον σύλλογο της περιοχής τους αφού αυτός ο Σύλλογος τους έχει «διώξει» με τον τρόπο του από μικρούς; Δεν γίνεται να τα έχουμε όλα ! Η κοροϊδευόμαστε ή δεν γνωρίζουμε ή εξυπηρετούμε άλλους σκοπούς! Λυπάμαι πραγματικά. Η ένωση των Σωματείων θα μπορούσε να είναι μια λύση. Εξάλλου ο πόλεμος που γίνεται σε κάποια από τα αθλήματα στο ένα από αυτά τα σωματεία , είναι τόσο έντονος που στο τέλος αυτό που καταφέρνει είναι την «αιμοραγία» ικανών και άξιων αθλητών σε σωματεία εκτός του Δήμου μας ! Αυτό θέλουμε ; και αν ναι γιατί ; οι υπόλοιποι δεν είναι πολίτες του Δήμου; Δεν είναι ικανοποιητικό δείγμα ψηφοφόρων; Κάνετε λάθος ! Αν μαζευτούν όλοι θα καταλάβετε ότι είναι αρκετοί ! απλά κάποιοι τόσα χρόνια τους «διώχνουν» ! Το γιατί είναι κάτι που θα το βρουν άλλοι..

  2. Mary
    9 Οκτωβρίου 2017 at 8:17 ΜΜ

    «Ξεκάθαρη η προτίμηση στον μαζικό αθλητισμό από τον πρωταθλητισμό» : άρα ο αθλητισμός στην περιοχή του δήμου Σαρωνικού αναφέρεται μόνο σε παιδιά μικρότερης ηλικίας. Και τι κάνουν οι έφηβοι που εκεί βρίσκεται το μεγαλύτερο θέμα ; πως τους δίνουμε κίνητρα να συνεχίσουν να ασχολούνται με τον αθλητισμό; οι έφηβοι δεν νοιάζονται μόνο για τον αθλητισμό με τον οποίο να «περνούν την ώρα τους». Το ενδιαφέρον τους είναι πιο βαθύ, πιο ουσιαστικό, πιο ανταγωνιστικό. Πρέπει να υπάρχει ενδιαφέρον, να υπάρχει αγώνας, να υπάρχει πιθανότητα διάκρισης. Μάλιστα πάρα πολλά από τα παιδιά που ασχολούνται με τον αθλητισμό ενδιαφέρονται για τον πρωταθλητισμό ή για τις πανελλήνιες διακρίσεις οι οποίες θα τους βοηθήσουν και σε συγκέντρωση μορίων προκειμένου η είσοδός τους στα πολυπόθητα πανεπιστήμια να είναι πιο «εύκολη». Τι κάνουμε δηλαδή για αυτά τα παιδιά; Ο δήμος και η προτίμηση του δημάρχου όπως το κατανοεί το μικρό μου μυαλό … τα διώχνει. Για να μην πω τι κάνουν κάποιοι σύλλογοι, οι οποίοι το λένε και ξεκάθαρα στα παιδιά! Συγκεκριμένα μέλος του ΔΣ ενός από τους Συλλόγους που δραστηριοποιείται στην περιοχή, λέει ξεκάθαρα ότι «εδώ είναι χωριό, δεν χωράνε μεγάλα ονόματα προπονητών. Αν τα παιδιά σας θεωρείτε ότι αξίζουν να τα πάτε σε άλλους συλλόγους» Άλλο μέλος του ίδιου συλλόγου λέει σε μητέρα η οποία ζητά ουσιαστικές προπονήσεις που να ανταποκρίνονται στο τίμημα που καταβάλλεται: «αν θεωρείτε ότι το παιδί σας αξίζει κάτι καλύτερο, το οποίο και εγώ το πιστεύω γιατί είναι καλός, τότε φροντίστε να το πάτε σε άλλο σύλλογο» . Ο Πρόεδρος του ίδιου συλλόγου έχει πει: «ας μείνει φέτος το κορίτσι εδώ, αλλά επειδή τη βλέπω και είναι καλή και αν δουλέψει σωστά θα πάει ψηλά, του χρόνου πάρε την από αυτό το σύλλογο και πήγαινέ αλλού» …
    Άρα, η λογική του …. «μαζικού αθλητισμού, για να έχουν χώρο όλα τα παιδιά της περιοχής μας …» σημαίνει ή έχει μεταφραστεί από κάποιους διοικούντες των συλλόγων ότι διώχνουμε από την περιοχή μας τα παιδιά που ενδιαφέρονται για κάτι πιο ανταγωνιστικό, ή κάτι πιο κοντά με τον αθλητισμό ή όπως το λέτε: «πρωταθλητισμό». Ή πιο σωστά , αυτό που μας λέτε είναι ότι αντί να μαζεύουμε τους έφηβους και τους καλούς αθλητές που τους ενδιαφέρει ο αθλητισμός κοντά μας και στα γήπεδά μας, τους διώχνουμε σε γύρω συλλόγους με ότι κόστος σημαίνει αυτό και για τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς αλλά και για την αναγνώριση του αθλητισμού στον ΔΗΜΟ μας. Εκτιμώ ότι όποιος ασχολείται με τον αθλητισμό κατανοεί ότι δεν υπάρχει αθλητισμός χωρίς την έννοια του ανταγωνισμού και της διάκρισης και κυρίως στην ηλικία των εφήβων/νέων. Ο μαζικός αθλητισμός, χωρίς την έννοια του διαγωνισμού και των διακρίσεων ενδεχομένως να έχει χώρο στα πολύ μικρά παιδιά ή στις πολύ μεγάλες ηλικίες. Αυτό θέλει ο δήμος μας για τους δημότες του; Διώχνει δηλαδή ο δήμος μας τους έφηβους και τους νέους από τα αθλητικά κέντρα του δήμου;

VIDEO

Βιάστηκε να πανηγυρίσει!