Loading...

Συντομες Ειδησεις

Γιώργος Σωφρόνης: Είμαι υπέρ της δημιουργίας μίας ομάδας ποδοσφαίρου

Ενημέρωση, Συνεντεύξεις
1 Οκτωβρίου 2017

Θα θέλαμε να ενημερώσετε τους αναγνώστες μας για το πρόγραμμα συντήρησης των εγκαταστάσεων και αν υπάρχει σχέδιο αναβάθμισης κάποιων εξ΄ αυτών.

Δήμαρχος: Κατ΄ αρχάς έγινε μια καταγραφή των αναγκών και αποφασίστηκε να δοθεί προτεραιότητα στην αντικατάσταση του τάπητα των γηπέδων ποδοσφαίρου των Καλυβίων, του Κουβαρά και της Π.Φώκαιας που είναι πεπαλαιωμένοι και στην αναβάθμιση του φωτισμού του γηπέδου της Αναβύσσου.

Οι μελέτες έγιναν και εγκρίθηκαν από την Περιφέρεια εκτός του φωτισμού του γηπέδου της Αναβύσσου. Για τα γήπεδα Καλυβίων κόστους 550,000 ευρώ και Κουβαρά κόστους 350,000 ευρώ, έγινε η δημοπράτηση και τις προσεχείς εβδομάδες θα εγκατασταθεί και ο εργολάβος.

Για το γήπεδο της Π.Φώκαιας γίνονται κάποιες συμπληρωματικές μελέτες για την απορροή των ομβρίων υδάτων και σύντομα θα ολοκληρωθούν οι εργασίες για τη δημοπράτηση. Ταυτόχρονα πιέζουμε την Περιφέρεια για την έγκριση του φωτισμού του γηπέδου της Αναβύσσου.

Όλες οι αθλητικές εγκαταστάσεις χρησιμοποιούνται κυρίως από τα σωματεία. Θα μπορούσε να επιτραπεί κάποιες από αυτές να να τις χρησιμοποιούν και απλοί δημότες που δεν είναι αθλητές;

Δήμαρχος: Στην πραγματικότητα αυτό ισχύει μόνο για τα κλειστά γυμναστήρια. Όλοι οι υπόλοιποι χώροι είναι ανοιχτοί σε οποιοδήποτε θέλει να αθληθεί. Δεν είναι μόνο κλειστά τα γήπεδα στο Δήμο Σαρωνικού.

Υπάρχει ο στίβος στα Καλύβια, δύο γήπεδα τένις δίπλα από το κλειστό των Καλυβίων, υπάρχουν γήπεδα στο Λαγονήσι, στο Άγ.Νικόλαο στον Κουβαρά και αυτοί οι χώροι γεμίζουν από παιδιά, ανεξάρτητα αν είναι αθλητές σε ομάδες ή οτιδήποτε άλλο.

Τα κλειστά γυμναστήρια έχουν ιδιαιτερότητες γιατί εκείνος που εισέρχεται στον αγωνιστικό χώρο πρέπει να εισέρχεται με αθλητικά υποδήματα κ.ο.κ.

Τα ποδοσφαιρικά γήπεδα δεν έχουν κλειδωμένες πόρτες και τις ώρες που δεν έχουν προπονήσεις οι ομάδες βρίσκονται παιδιά και παίζουν.

Τα σωματεία δεν έχουν δικαιοδοσία να κλείνουν τα ανοιχτά γήπεδα. Σε όλα τα σωματεία δίνεται η παραχώρηση χρήσης και μόνο!

Σε μερικές εγκαταστάσεις μπορώ να πάρω το καφεδάκι μου και να παρακολουθήσω ένα παιχνίδι. Σε κάποιες άλλες πρέπει να φέρω ακόμη και νερό από το σπίτι μου. Σε μία άλλη διάβασα μια πινακίδα που έλεγε “ΕΝΤΕΥΚΤΗΡΙΟ ΜΕΛΩΝ” και επειδή δεν είμαι μέλος, το απέφυγα! Μπορείτε να μας πείτε τι συμβαίνει τελικά και γιατί υπάρχει αυτή η ανομοιομορφία;

Δήμαρχος: Η διαδικασία που ακολουθείται σ΄ αυτές τις περιπτώσεις είναι ότι ο Δήμος πρέπει να δημοπρατήσει αυτούς τους χώρους.

Έγινε τέτοια προσπάθεια στο παρελθόν και ενδεχομένως κάποιοι να έκριναν ότι δεν είναι τέτοια η προσέλευση του κόσμου που να επιτρέπει να ασκηθεί τέτοια δραστηριότητα και έτσι κάποια εντευκτήρια έμειναν ανενεργά.

Το βλέπουμε και στα σχολεία. Δεν υπάρχει ενδιαφέρον για να ασχοληθεί κάποιος σε αυτό το κομμάτι διότι όπως έχει φτάσει το ποσοστό φορολόγησης και τα κόστη λειτουργίας, αποτρέπουν τους μικροεπαγγελματίες από τέτοιου τύπου δραστηριότητες.

Σας άκουσα να λέτε στη γιορτή βράβευσης των ομάδων που διακρίθηκαν την περυσινή χρονιά ότι ο Δήμος έχει δικά του τρία κλειστά γήπεδα. Στην πραγματικότητα όμως στο ένα από αυτά κουμάντο κάνει το σωματείο και όχι ο Δήμος. Με όσους δημοτικούς άρχοντες έχω μιλήσει δεν συμφωνούν καθόλου με αυτή την κατάσταση, αλλά δεν μπορούν να κάνουν κάτι!

Δήμαρχος: Σκοπός είναι όλοι οι χώροι να λειτουργούν επ΄ ωφελεία όλου του κοινωνικού συνόλου και ούτε πρέπει να γίνονται διακρίσεις.

Από εκεί και πέρα όσον αφορά το κλειστό γήπεδο της Αναβύσσου, υπάρχει ένα ιστορικό που ξεκίνησε από την τέως κοινότητα Αναβύσσου και διοίκησης του κ. Χατζηρουσσέα, η διαδικασία παραχώρησης της γης,  του χώρου ουσιαστικά προς το σωματείο.

Συνεχίστηκε επί Δήμου Αναβύσσου μέσα από κάποια διαδικασία, την εποχή Έξαρχου, όπου κατασκευάστηκαν τέτοια γυμναστήρια σε όλη τη χώρα, και το σωματείο είχε επιχορηγηθεί για να κατασκευαστεί το κλειστό γυμναστήριο.

Σ΄ αυτήν την περίπτωση υπάρχουν κάποια νομικά ζητήματα όπου όταν εγώ έλαβα γνώση, το ανέθεσα στον αρμόδιο αντιδήμαρχο να συνεργαστεί με τη νομική υπηρεσία ώστε να δοθεί λύση, αλλά δεν έγινε τίποτα!

Το προώθησα πρόσφατα στη νομική υπηρεσία και αναμένουμε τα νομικά ευρήματα για να μπορέσουμε να δώσουμε λύση, ώστε να έρθει και αυτό το κλειστό γυμναστήριο στο καθεστώς που έχουν τα άλλα δύο. 

Συνέχεια στη σελίδα 3

Σελίδες: 1 2 3

2 Responses to Γιώργος Σωφρόνης: Είμαι υπέρ της δημιουργίας μίας ομάδας ποδοσφαίρου

  1. Mary
    9 Οκτωβρίου 2017 at 8:16 ΜΜ

    «Την περυσινή χρονιά είχαμε επιτυχίες όπως αυτή του γυναικείου μπάσκετ όπου ο ΓΑΣΚ ανέβηκε σε επαγγελματική κατηγορία. Η επιτυχία φυσικά μας χαροποίησε. Παρ΄ όλα αυτά ο στόχος μας δεν είναι αυτός. Μας ενδιαφέρει ο αθλητισμός όπου όλοι θα αθλούνται και όχι ο πρωταθλητισμός!
    Δεν μας ενδιαφέρει δηλαδή να έρχονται αθλητές από άλλες περιοχές για να ανέβουμε κατηγορία και οι δικοί μας αθλητές να μην έχουν θέση στην ομάδα της περιοχής τους. Το ζητούμενο είναι να έχουμε δικούς μας αθλητές και αν μέσα από αυτούς προκύψουν επιτυχίες, είναι πάντα καλοδεχούμενες!»
    Λυπάμαι κατ΄αρχήν γιατί εισπράττω (διακρίνω) μια απαξίωση και είναι κρίμα.
    Α) Θα λέγατε το ίδιο αν δεν αναφερόσασταν στο γυναικείο αλλά στο αντρικό μπάσκετ;
    Β) «παρ’ όλα αυτά ο στόχος μας δεν είναι αυτός» ; ; ; Τι πιο τιμητικό για ένα δήμο η Ομάδα της περιοχής του να διακρίνεται σε επαγγελματική κατηγορία!! Εγώ όπως το διαβάζω όμως διακρίνω ότι κάθε άλλο από τιμή αποτέλεσε αυτό για το Δήμο!
    Γ) Καμία αναφορά στις ομάδες Νεανίδων & Κορασίδων μπάσκετ του ΑΟΛ (πάλι γυναικείο, σύμπτωση; ) οι οποίες με πραγματικά μεγάλο κόπο και προσπάθεια των αθλητριών, αλλά και των γονιών τους κατάφεραν χωρίς ουσιαστική υποστήριξη από τον Σύλλογο στον οποίο ανήκουν, να ανέβουν από την Γ’ ΕΣΚΑ στην Α’ ΕΣΚΑ μέσα σε δύο συνεχόμενες χρονιές.
    Δ) «Μας ενδιαφέρει ο αθλητισμός όπου όλοι θα αθλούνται και όχι ο πρωταθλητισμός!»: Πραγματικά δεν καταλαβαίνω γιατί ο πρωταθλητισμός εμποδίζει να αθλούνται όλοι ?!! Σε όλες τις οργανωμένες ομάδες και τους αθλητικούς συλλόγους, υπάρχουν ομάδες δύο ταχυτήτων. Όλοι είναι ευχαριστημένοι και όλοι αθλούνται! Μάλιστα στις ομάδες της «χαμηλότερης» ταχύτητας δημιουργείται και κίνητρο, όραμα, στόχος! Τι προοδεύει στη ζωή μας χωρίς όραμα και στόχο ; Μήπως είστε κατά της αριστείας;
    Ε) «Το ζητούμενο είναι να έχουμε δικούς μας αθλητές και αν μέσα από αυτούς προκύψουν επιτυχίες, είναι πάντα καλοδεχούμενες!». Το θέμα είναι ότι για να έχεις τους δικούς σου καλούς αθλητές θα πρέπει να τους καλλιεργείς το κίνητρο . Αυτή η συνθήκη είναι «win win». Δεν γίνεται να ζητάς να είναι οι δικοί σου αθλητές στις ομάδες που έχουν ανέβει κατηγορίες και από την άλλη σε μικρότερες ηλικίες να τους διώχνεις στους γύρω συλλόγους εξαιτίας του γεγονότος ότι δεν σε ενδιαφέρει ο πρωταθλητισμός… Ρίξτε μια ματιά σε συλλόγους των ευρύτερων περιοχών και θα καταλάβετε τι εννοώ. Κορίτσια πχ του μπάσκετ έχουν σκορπιστεί από το Λαύριο έως τη Γλυφάδα! Το ίδιο και τα αγόρια ! πως μετά θα δέσουν σε ομάδες του Δήμου μας; Πως θα αγωνίζονται στον σύλλογο της περιοχής τους αφού αυτός ο Σύλλογος τους έχει «διώξει» με τον τρόπο του από μικρούς; Δεν γίνεται να τα έχουμε όλα ! Η κοροϊδευόμαστε ή δεν γνωρίζουμε ή εξυπηρετούμε άλλους σκοπούς! Λυπάμαι πραγματικά. Η ένωση των Σωματείων θα μπορούσε να είναι μια λύση. Εξάλλου ο πόλεμος που γίνεται σε κάποια από τα αθλήματα στο ένα από αυτά τα σωματεία , είναι τόσο έντονος που στο τέλος αυτό που καταφέρνει είναι την «αιμοραγία» ικανών και άξιων αθλητών σε σωματεία εκτός του Δήμου μας ! Αυτό θέλουμε ; και αν ναι γιατί ; οι υπόλοιποι δεν είναι πολίτες του Δήμου; Δεν είναι ικανοποιητικό δείγμα ψηφοφόρων; Κάνετε λάθος ! Αν μαζευτούν όλοι θα καταλάβετε ότι είναι αρκετοί ! απλά κάποιοι τόσα χρόνια τους «διώχνουν» ! Το γιατί είναι κάτι που θα το βρουν άλλοι..

  2. Mary
    9 Οκτωβρίου 2017 at 8:17 ΜΜ

    «Ξεκάθαρη η προτίμηση στον μαζικό αθλητισμό από τον πρωταθλητισμό» : άρα ο αθλητισμός στην περιοχή του δήμου Σαρωνικού αναφέρεται μόνο σε παιδιά μικρότερης ηλικίας. Και τι κάνουν οι έφηβοι που εκεί βρίσκεται το μεγαλύτερο θέμα ; πως τους δίνουμε κίνητρα να συνεχίσουν να ασχολούνται με τον αθλητισμό; οι έφηβοι δεν νοιάζονται μόνο για τον αθλητισμό με τον οποίο να «περνούν την ώρα τους». Το ενδιαφέρον τους είναι πιο βαθύ, πιο ουσιαστικό, πιο ανταγωνιστικό. Πρέπει να υπάρχει ενδιαφέρον, να υπάρχει αγώνας, να υπάρχει πιθανότητα διάκρισης. Μάλιστα πάρα πολλά από τα παιδιά που ασχολούνται με τον αθλητισμό ενδιαφέρονται για τον πρωταθλητισμό ή για τις πανελλήνιες διακρίσεις οι οποίες θα τους βοηθήσουν και σε συγκέντρωση μορίων προκειμένου η είσοδός τους στα πολυπόθητα πανεπιστήμια να είναι πιο «εύκολη». Τι κάνουμε δηλαδή για αυτά τα παιδιά; Ο δήμος και η προτίμηση του δημάρχου όπως το κατανοεί το μικρό μου μυαλό … τα διώχνει. Για να μην πω τι κάνουν κάποιοι σύλλογοι, οι οποίοι το λένε και ξεκάθαρα στα παιδιά! Συγκεκριμένα μέλος του ΔΣ ενός από τους Συλλόγους που δραστηριοποιείται στην περιοχή, λέει ξεκάθαρα ότι «εδώ είναι χωριό, δεν χωράνε μεγάλα ονόματα προπονητών. Αν τα παιδιά σας θεωρείτε ότι αξίζουν να τα πάτε σε άλλους συλλόγους» Άλλο μέλος του ίδιου συλλόγου λέει σε μητέρα η οποία ζητά ουσιαστικές προπονήσεις που να ανταποκρίνονται στο τίμημα που καταβάλλεται: «αν θεωρείτε ότι το παιδί σας αξίζει κάτι καλύτερο, το οποίο και εγώ το πιστεύω γιατί είναι καλός, τότε φροντίστε να το πάτε σε άλλο σύλλογο» . Ο Πρόεδρος του ίδιου συλλόγου έχει πει: «ας μείνει φέτος το κορίτσι εδώ, αλλά επειδή τη βλέπω και είναι καλή και αν δουλέψει σωστά θα πάει ψηλά, του χρόνου πάρε την από αυτό το σύλλογο και πήγαινέ αλλού» …
    Άρα, η λογική του …. «μαζικού αθλητισμού, για να έχουν χώρο όλα τα παιδιά της περιοχής μας …» σημαίνει ή έχει μεταφραστεί από κάποιους διοικούντες των συλλόγων ότι διώχνουμε από την περιοχή μας τα παιδιά που ενδιαφέρονται για κάτι πιο ανταγωνιστικό, ή κάτι πιο κοντά με τον αθλητισμό ή όπως το λέτε: «πρωταθλητισμό». Ή πιο σωστά , αυτό που μας λέτε είναι ότι αντί να μαζεύουμε τους έφηβους και τους καλούς αθλητές που τους ενδιαφέρει ο αθλητισμός κοντά μας και στα γήπεδά μας, τους διώχνουμε σε γύρω συλλόγους με ότι κόστος σημαίνει αυτό και για τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς αλλά και για την αναγνώριση του αθλητισμού στον ΔΗΜΟ μας. Εκτιμώ ότι όποιος ασχολείται με τον αθλητισμό κατανοεί ότι δεν υπάρχει αθλητισμός χωρίς την έννοια του ανταγωνισμού και της διάκρισης και κυρίως στην ηλικία των εφήβων/νέων. Ο μαζικός αθλητισμός, χωρίς την έννοια του διαγωνισμού και των διακρίσεων ενδεχομένως να έχει χώρο στα πολύ μικρά παιδιά ή στις πολύ μεγάλες ηλικίες. Αυτό θέλει ο δήμος μας για τους δημότες του; Διώχνει δηλαδή ο δήμος μας τους έφηβους και τους νέους από τα αθλητικά κέντρα του δήμου;

VIDEO

Βιάστηκε να πανηγυρίσει!